آیا می‌توانید راز این عکس را متوجه شوید؟

به نظر شما وقتی که تصویر جابجا میشود تعداد افراد فرق میکند؟!

اگر اینطورهست دلیلش رو هم میتوانید بگوئید؟!

 

 

تقديم به کسی که يادش در ذهنم و عشقش در قلبم و عطر مهربانيش در تمام وجودم است(س)

 

 

 

چه زیباست بخاطر تو زیستن

 
وبرای تو ماندن و به پای تو مردن و به عشق تو سوختن

و چه تلخ وغم انگیز است دور از تو بودن

برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن

ای کاش می دانستی بدون تو مرگ گواراترین زندگی است

بدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه تلخ و ناشکیباست

ای کاش می دانستی مرز خواستن کجاست

و ای کاش می دیدی قلبی را که فقط برای تو می تپد

 

 وفاداری

همه شب صورت خود را به خدا خواهم کرد /از خدا خواهش دیدار

تو را خواهم کرد/تاکه جان دارم و بر سینه نفس می اید/بر تووعشق

تو ای دوست وفا خواهم کرد

 

دنیا

دنیا اینجوری اگه گریه کنی میگن کم اورده / بخندی میگن دیونست

اگر دل ببندی تنهات میزارن  اگر عاشق باشی دلتو میشکنن با این حال

باید لحظه هایی را گریست  دمی را خندیدساعتی را دل بست

عمری را عاشقانه زیست

بی شک جهان را به عشق  کسی آفریده اند !؟

هم چون من که آفریده ام از عشق در قلبم جهانی برای تو !!

جا مانده است از من چیزی، جایی ...

که هیچ گاه ،دیگر هیچ چیز، جایش را پر نخواهد کرد ....

هیچ چیز ٬ هیچ کس ٬هیچ گاه ...........!
 

زندگی سخت نیست ما سختش میکنیم

عشق قشنگ نیست ما قشنگش میکنیم

دل ما تنگ نیست ما تنگش میکنیم

دل هیچکس سنگ نیست ما سنگش میکنیم

 

 

صدا كن مرا كه صدايت زيباترين نواي عالم است صدا كن مرا كه صدايت قلب شكسته ام را تسكين ميدهد صدا كن مرا تا بدانم كه هنوز از ياد نبرده اي مرا نشسته ام تا شايد صدايم كني صدايم كني ومحبت بي دريغت را نثارم كني

   بیدارم

             بیدارتر از هر روز

                             ساعت هر لحظه چشمانم را می آزارد

  یک روز همه ی زمانها را حذف میکنم

                            تا نبودنت را زمانی در بر نگیرد

 

 

تا دنیا دنیاست برای من عزیزی

ولی من چه؟

آیا برای تو عزیز می مانم؟؟؟؟

 

آنکه می‌گوید دوست‌ات می‌دارم

 خنیاگر ِ غمگینی‌ست که آوازش را از دست داده است.

ای کاش عشق را زبان ِ سخن بود

 

تقدیم به تنها بهانه زندگیم (سمیه)

احساس میکنم

   احساس میکنم که نیاز دارم

           نیاز دارم که تو را داشته باشم

 اگرچه تو روزها و روزهاست که بی من

                              احساس بی نیازی میکنی

  اما من ناتوانم از نبودن تو

                و میخواهمت حتی اگر خواستنم را محترم نشماری

  من باز هم برای تو.........به تو فکر میکنم

                    من ...........من نیستم.............تو شده ام

 

خیلی دوست دارم

 فرار میکنی از ذهنم

                         از زندگی ام

                                        از چشمانم

     چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  

                   نمیدانم..............................نمیدانم

      واین ندانستن ها مرا می پوساند

نوشتن بی تو.....حرامم باد

نمی نویسم

                نوشتن حرامم باد

                           وقتی بی هیچ احساسی

                                           در گوشه ای نشسته ام

                            به دور از فکر و ذهن تو

  من این روزها کم کم می نویسم

                      برای اینکه بدانی

                        این همه احساس

                                     برای تو بر صفحه جاریست

         برای بودن و حس کردنت حتی از دور

    و کاش یکبار میخواندی

                         که چقدر خواهانت هستم

                                   با تمام آنچه که تو میخواهی

هرگز نمیدانستم

                  گلی را به زور

                    در گلدان نمیتوان کاشت

  گل میخشکد

                  شاید سکوت کند

                             شاید به ظاهر زنده اما

                                                    مرده باشد

     من هیچ گاه تو را به زور

                        در گلدان زندگی ام نخواهم کاشت............

دیشب هوای اتاق سرد بود

                                    و این سردی مرا یاد

                                                  سردی های گذشته می انداخت

        خوابم نمیبرد ...

                    هوای سرد اذیتم میکرد

                               مثل همان اذیتهای گذشته

   صبح شد....از بیخوابی بیدار شدم

                       نگاهی به صورتم انداختم

                                 شده بودم مثل آن روزهایی که

                                        که از دوری ات آنقدر گریه کرده بودم

                  که چشمانم در صورتم محو شده بود

               و از دیدن همه بیزار بودم...................حتی از دیدن خودم